Osmaniye Büyükşehir Olmaya Hazır mı?
Son günlerde Osmaniye’de en çok konuşulan konulardan biri “Büyükşehir” meselesiydi.
Bir anda herkes aynı şeyi konuşmaya başladı.
Osmaniye gerçekten büyükşehir olacak mı?
Çünkü büyükşehir olmak sadece tabela değiştirmek değildir.
Sadece birkaç caddeye asfalt dökmek hiç değildir.
Açılış üstüne açılış yapmakla da büyükşehir olunmaz.
Hal böyle olunca ortaya ortak şehir aklı çıkmıyor.
Oysa büyükşehir dediğin şey ortak akıldır.
Bir ekibin sosyal medya çalışmasıyla hiç olmaz.
Bugün Osmaniye Belediye Başkanı İbrahim Çenet sürekli gündemde.
Peki vatandaşın aklındaki soru ne biliyor musunuz?
“Gerçekten büyükşehir için hazırlık mı yapılıyor, yoksa sadece gündemde kalma mücadelesi mi veriliyor?”
Çünkü şehirde hâlâ çözülmemiş çok ciddi sorunlar var.
Daha bunların çoğu tam anlamıyla çözülebilmiş değil.
Şimdi böyle olunca insanlar doğal olarak soruyor.
“Biz büyükşehir olmaya gerçekten hazır mıyız?”
Ama belediye başkanı tek başına yeter mi?
İşte Osmaniye’nin en büyük sıkıntılarından biri burada başlıyor.
Belediyede hâlâ eski alışkanlıklarla hareket eden insanlar olduğu konuşuluyor.
Bugün Osmaniye’de hâlâ “bizden mi değil mi?” anlayışı konuşuluyorsa orada sıkıntı vardır.
Belediye bir partinin belediyesi değildir.
Eğer bir şehirde adalet duygusu kaybolursa…
Orada yapılan en güzel proje bile insanları mutlu etmez.
Benim en çok dikkatimi çeken konulardan biri de yerel basın meselesi.
Ama hâlâ geniş kapsamlı bir yerel basın buluşması yapılmadı.
Belki perde arkasında bazı isimlerle görüşülüyor.
Ama bu şehirde şeffaflık eksikliği hissediliyor.
Oysa güçlü şehirler basınla kavga ederek değil…
Eleştiriden korkan yönetim anlayışı uzun ömürlü olmaz.
Bana sorarsanız İbrahim Çenet bazı konularda rahat bırakılmıyor.
Parti içindeki bazı isimlerin sürekli baskı oluşturduğu konuşuluyor.
Sanki herkes belediyeyi yönetmeye çalışıyor.
Bir belediye başkanı sürekli içeriden mücadele etmek zorunda kalırsa enerjisini hizmete veremez.
İşte Osmaniye’nin kaybettiği noktalardan biri de bu.
Yarın Osmaniye büyükşehir olursa ne olacak?
Çünkü büyükşehir olmak sadece nüfus işi değildir.
Kim işini iyi yapıyorsa görev ona verilmelidir.
Sırf yakın çevreden diye görev verilirse bu şehir büyüyemez.
Kimsenin tek başına her şeyi bilme şansı yok.
Akıllı yönetici etrafına güçlü insanları toplar.
Kendisinden daha bilgili insanlardan korkmaz.
Bugün Osmaniye’nin en büyük ihtiyacı samimiyet.
Çünkü büyükşehir olmak sadece Ankara’dan çıkacak kararla olmaz.
Önce şehir kendi içinde büyük düşünmeyi öğrenecek.
Yoksa sadece sosyal medyada “büyükşehir oluyoruz” paylaşımı yapmakla bu iş olmaz.
Belediyeler kimsenin şahsi yeri değildir.
Daha Fazlasını Görmek İçin Tıklayın
